wczasy wycieczki biuro podróży TravelHoliday.pl

Pacyfik to generalnie dobre miejsce na szukanie najodleglejszego miejsca na Ziemi. Za przykład niech posłuży historia wytyczenia Międzynarodowej Linii Zmiany Daty. Jak wiadomo płynąc wokół Ziemi z zachodu na wschód, właśnie na Pacyfiku, mniej więcej w miejscu 180 południka zmieniamy datę w kalendarzu: z wtorku robi się nam nagle poniedziałek. Zyskujemy jeden dzień. Płynąc z przeciwnej strony jest odwrotnie, gubimy jeden dzień.

Pierwszy z tym problemem zetknął się Magellan. Jak wiadomo to on pierwszy opłynął kulę ziemską, przepłynął Atlantyk, na samym krańcu Ameryki Południowej przedostał się tuż koło Hornu przez cieśninę nazwaną później jego imieniem, potem przeciął Pacyfik i kiedy wylądował w końcu na Filipinach tubylcy wmawiali mu, że jest środa. Nie wiedział o co im chodzi. Prowadził skrupulatne zapiski w dzienniku pokładowym i wynikało z nich niezbicie, że jest wtorek.

 

Taki dramat przeżywało w XVI wieku wielu podróżników. Ich statki zapuszczały się na coraz dalsze morza, często właśnie na Pacyfiku spotykali się płynąc z przeciwnych kierunków i nie mogli uzgodnić co za dzień dzisiaj mamy. Coś trzeba było z tym zrobić. Europejczycy chcieli odsunąć problem zmiany daty jak najdalej od siebie. W XIX wieku postanowili: skoro południk "0" przebiega przez Londyn, to najbardziej odległym miejscem jest południk "180" - idealne miejsce na wytyczenie linii zmiany daty. I tak zostało.

Najbardziej odległy punkt od lądu

Na południowym Pacyfiku leży punkt najbardziej odległy od lądu. Ma współrzędne 48,30S i 125,30W i wokół nie ma żadnego lądu w promieniu 2600 km. Najbliższy skrawek ziemi, na którym można postawić suchą stopę to wyspa Pitcairn. Mała skalista wysepka zamieszkana jest przez 49 osób, obecnie jest terytorium brytyjskim. Ma 4 km. długości i 2 km. szerokości. Leży 2170 km. na południowy-wschód od Thaiti i 5310 km. na północny-wschód od Nowej Zelandii.

Wysokie i urwiste brzegi tylko w jednym miejscu tworzą zatoczkę nadającą się do wpłynięcia statków. Wszyscy mieszkańcy są potomkami marynarzy - buntowników ze statku Bounty. Bunt miał miejsce w 1790 roku. Poszło o ładunek drzewek chlebowych, które kapitan statku, niejaki Bligh, traktował lepiej niż marynarzy. Buntownicy wysadzili go więc na środku oceanu w małej szalupie, a sami skierowali się na południe. Bojąc się kary, Fletcher Christian, obrał napotkaną wyspę za miejsce ich nowego domu.

Wylądowali na Pitcairn, a Fletcher spalił statek, by nikomu z załogi nie zaświtała myśl ucieczki. W ten sposób garstka marynarzy oraz kilka kobiet i niewolników przywiezionych z Thaiti osiedliło się na odludnej wyspie. Do dziś mieszkańcy obchodzą raz do roku święto narodowe w rocznicę lądowania Bounty na wyspie. Najpierw budują przez wiele dni replikę statku, by w kulminacyjnym momencie święta spalić ją, tak jak zrobił to zuchwały Fletcher.