TravelHoliday.pl

Meksyk

Kategorie: Meksyk
Wczasy i wakacje w MeksykuMeksykańskie Stany Zjednoczone
Stolica: Meksyk
Waluta: peso meksykańskie (MXN), 1 MXN = 100 centavos;
1 USD = 10,93 MXN
Język urzędowy: hiszpański
Inne języki: nahuatl, języki maja
Znajdź online wycieczkę i sprawdź oferty last minute do Meksyku

Przewodnik po Meksyku


WIZY, PRZEPISY WJAZDOWE

Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli polskich w przypadku pobytów turystycznych, prywatnych lub służbowych nie przekraczających 180 dni. Osoby udające się do Meksyku w celu podjęcia pracy, działalności handlowej, nauki etc. obowiązane są mieć wizę odpowiadającą charakterowi ich pobytu. Przedłużenie pobytu w Meksyku bez uprzedniego uzyskania zgody władz imigracyjnych może spowodować podjęcie decyzji o deportacji oraz nałożeniu na cudzo­ziemca kary w postaci grzywny, a także o wydaniu zakazu ponownego wjazdu. Szczegółowe informacje o za­sadach wjazdu, pobytu oraz procedurach uzyskiwania pozwoleń na pobyt przekraczający 180 dni można uzyskać w centrali Naro­dowego Instytutu Migracji (Instituto Nacional de Migracion – INM) w stolicy kraju lub w licznych oddzia­łach terenowych. Informacje, w tym wzory wniosków oraz wykaz wymaganych dokumentów, można też uzyskać na stronie inter­neto­wej www.inm.gob.mx.

Wymagany okres ważności paszportu przy wjeździe do Meksyku wynosi 6 miesięcy. Podróż do strefy przygranicznej z biletem w jedną stronę i bez wizy amerykańskiej może być podstawą do wydania decyzji o tymczasowym zatrzymaniu i wszczęcia proce­dury deportacyjnej. Należy pamiętać, że tzw. Formularz Migra­cyjny (FMT), który w przypadku podróży samolotem rozdawany jest już na pokładzie, po wypełnieniu musi być opieczętowany przez urzędnika migracyjnego podczas przekraczania granicy (w przy­padku podróży samolotem jest to pierwsze międzynarodowe lotnisko, a nie docelowe).

Jeżeli wjazd do Meksyku następuje przez jeden z punktów kontroli na granicy ze Stanami Zjedno­czonymi, w celu uzyskania formularza należy bezzwłocznie skierować się do jednego z meksykańskich urzę­dów konsu­larnych, zlokalizowanych w pasie przygranicznym. Oryginał wypełnionego formularza odbiera funkcjonariusz służb migra­cyjnych, natomiast ostemplowaną kopię należy zachować i okazać w momencie wyjazdu z Meksyku. Brak kopii formularza (a w przypadku jego utraty – niedopełnienie obowiązku zgło­szenia tego faktu na policji) może oznaczać przy wyjeździe nałożenie grzywny w wysokości do 100 USD. Funkcjonariusze służb granicznych mają obowiązek odnotowywania wjazdu i wyjazdu przez odciśnięcie stempla w paszporcie cudzoziemca. Kon­sek­wencją nie-ostemplowania paszportu mogą być utrudnienia w przypadku ponownego wjazdu na terytorium Meksyku.

Przy przekraczaniu granicy drogą lądową należy wnieść tzw. opłatę turystyczną w wysokości ok. 25 USD. W przypadku podróży samolotem jest ona wliczona w cenę biletu. Turyści przekraczający granicę w portach morskich wnoszą opłatę w wysokości ok. 5 USD.
Uwaga: przy przelocie tranzytem przez terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki konieczna jest wiza tranzytowa tego kraju.

PRZEPISY CELNE

Podczas przekraczania granicy należy wy­pełnić formularz deklaracji celnej. W przypadku podróży ro­dzinnej wypełnia się jeden formularz na całą rodzinę.

Przepisy nie regulują wysokości środków finansowych wyma­ganych na pokrycie kosztów pobytu w Meksyku. W odniesieniu do turystów indywidualnych umownie przyjmuje się, że wymagana kwota to ok. 100 USD na każdy dzień pobytu, przy czym karty kredytowe lub płatnicze na ogół nie są traktowane jako dowody potwierdzające posiadanie środków płatniczych. Obo­wiązujące przepisy zezwalają na wwóz bez składania deklaracji celnej kwoty 10 tys. USD w gotówce lub jej równowartości w innych walutach.

Zgodnie z przepisami fitosanitarnymi zabroniony jest wwóz świeżych artykułów spożywczych lub żywności o niskim stopniu przetworzenia. Restrykcyjnie egzekwowane są przepisy zabra­niające wwozu roślin, nasion, mięsa i wędlin (w tym paczko­wanych i w puszkach) oraz produktów spożywczych przygoto­wanych metodami domowymi.

Praktycznie całkowitym zakazem wywozu objęte są rzadkie gatunki zwierząt. Wyjątkowo skrupulatnie zabrania się wywozu przedmiotów o wartości archeologicznej.

Cudzoziemiec przyjeżdżający do Meksyku może bez składania deklaracji celnej i ponoszenia opłat celnych wwieźć rzeczy prze­zna­czone do użytku osobistego, aparat foto­gra­ficzny i kamerę, jeden przenośny komputer, telefon komór­kowy, dwa używane komplety osobistego sprzętu sportowego, radio lub radio­magnetofon, lekarstwa na własny użytek (w przypadku leków psychotropowych konieczna jest imienna recepta lekarska), do 20 paczek papierosów, do 3 l dowolnych napojów alkoholowych. Oprócz tego cudzoziemcy są zwolnieni od opłat przy wwozie do Meksyku wszelkich towarów w ilościach nie budzących po­dejrzeń, że mogą mieć prze­zna­czenie handlowe.

PRZEWÓZ ZWIERZĄT DOMOWYCH

Podróżujące zwierzęta muszą być odpowiednio oznakowane - poprzez chip lub tatuaż. Właściciele muszą posiadać ich paszporty. Wzór paszportu jest jednolity dla całej Unii. Okręgowe Izby Lekarsko-Weterynaryjne w Polsce prowadzą listę lekarzy weterynarii uprawnionych do wystawiania paszportów i dokonywania w nich stosownych wpisów (www.wilw.waw.pl/, www.piwwawa.com.pl/ lub www.vetpol.org.pl/). W przypadku podróży do Meksyku ze zwierzęciem towarzyszącym, podróżującym w celach niehandlowych, konieczne jest posiadanie stosownego zaświadczenia/świadectwa weterynaryjnego o stanie zdrowia zwierzęcia i szczepieniach (wymagane jest bezwzględnie szczepienie przeciwko wściekliźnie, ponadto zwierzę powinno być odrobaczone i odkleszczone).

Zaświadczenie weterynaryjne, wystawione na 48 godzin przed wyjazdem z Polski przez uprawnionego lekarza weterynarii, powinno być zalegalizowane tzw. "czerwoną pieczęcią" Powiatowego Lekarza Weterynarii (Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Warszawie: ul. Gagarina 15, tel. 022 840 43 33 lub 022 841 13 19).

Właściciele zwierząt powinni przed podróżą do lub z Meksyku skontaktować się z przedstawicielem linii lotniczej, celem uzyskania szczegółowych informacji, dotyczących wewnętrznych regulacji wybranego przewoźnika. Po przylocie do Meksyku fakt wwozu zwierzęcia musi być zgłoszony od razu na lotnisku, w biurze SAGARPA. Właściciel otrzyma certyfikat, pozwalający na legalny wwóz zwierzęcia. Szczegółowe informacje można uzyskać na http://www.senasica.sagarpa.gob.mx/ .

PRZEPISY PRAWNE

Nielegalny obrót narkotykami zagrożony jest sankcją karną od 10 do 25 lat pozbawienia wolności oraz dodatkowo grzywną.

MELDUNEK

Cudzoziemcy przyjeżdżający na po­byty turystyczne do 180 dni nie są objęci obowiązkiem meldunkowym.

UBEZPIECZENIE

Nie ma obowiązku wykupienia ubezpieczenia osobowego. Z ubezpieczeń komunikacyjnych obowiązkowe jest OC. Zalecamy wykupienie przed podróżą do Meksyku polisy ubezpieczeniowej od następstw nieszczęśliwych wypadków i cho­rób w jednym z międzynarodowych towarzystw ubezpie­czeniowych, które mają swe oddziały na terenie Meksyku lub Stanów Zjednoczonych.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA

Podczas przekraczania gra­nicy nie wymaga się przedstawienia zaświadczeń o szczepieniach przeciw chorobom zakaźnym. Praktycznie na całym terytorium kraju istnieje znaczne zagrożenie amebozą. W porze deszczowej, głównie na terenach pokrytych lasem tropikalnym, występuje zagrożenie malarią. W celu zmniejszenia ryzyka zarażenia amebozą oraz innymi bakteryjnymi i wiru­so­wymi chorobami układu pokarmowego należy unikać spoży­wania posiłków przygotowywanych na ulicznych straganach, świeżych owoców i warzyw, które nie zostały poddane procesowi odkażania, a także wody innej niż butelkowana. Należy unikać napojów z lodem w małych barach i restauracjach, których stan sanitarny może budzić wątpliwości.

Za wszelkiego typu usługi medyczne (konsultacje lekarskie, leczenie szpitalne, leczenie ambulatoryjne itp.) opłaty wnosi się z góry. W miastach oraz w dużych ośrodkach turystycznych opieka medyczna jest ogólnie dostępna. Koszt standardowej wizyty lekarskiej wynosi ok. 40–60 USD. Doba w szpitalu, w zależności od przyczyny hospitalizacji, kosztuje od 500 USD do 2000 USD, a rachunki szpitalne obejmują wszelkie zabiegi, badania analityczne, użycie aparatury oraz oddzielnie wysokie honoraria lekarzy. Apteki są dobrze zaopatrzone i powszechnie dostępne, nawet w późnych godzinach wieczornych. Warto jednak zabrać ze sobą niezbędne środki pierwszej po­trze­by: opatrunkowe, przeciwbiegunkowe i przeciwbólowe.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW

Kierowcy powinni legity­mo­wać się międzynarodowym prawem jazdy, mimo że samochody można wypożyczyć nawet na podstawie polskiego dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów samochodowych. Jednak w razie wypadku, zwłaszcza z udziałem innych pojazdów, posiadanie wyłącznie polskiego prawa jazdy może przysporzyć problemów. Na podstawie polskiego prawa jazdy, na wniosek zainteresowanego, odpowiednie władze mogą wystawić meksy­kański duplikat. Przy wypoży­czaniu samochodu należy zazwyczaj wpłacić kaucję, której wysokość uzależniona jest od marki samochodu, roku produkcji itp. (od 500 do 1000 USD).

BEZPIECZEŃSTWO

Obecnie najbardziej zagrożone prze­stępczością zorganizowaną rejony kraju to stany Sinaloa, Baja California, Chiapas oraz Michoacán. Zagrożenia wynikają prze­de wszystkim z działania na tym terenie karteli narkotykowych. Turyści powinni być tam przygotowani na kontrole ze strony policji, a w niektórych przypadkach nawet wojska. W stanie Chiapas oraz w małym stopniu w stanie Guerrero zagrożenie związane też jest z działalnością oddziałów zbrojnej partyzantki.

W związku z pogorszeniem stanu bezpieczeństwa wzdłuż północnej granicy Meksyku, zaleca się polskim oby­watelom szczególną ostrożność podczas podróży w tym rejonie, zwłaszcza w okolicach miast Tijuana, Mexicali, Hermosillo i Ciudad Juárez.

W ostatnim czasie odnotowano wzrost przestępczości pospolitej w stanach Chihuahua, Sinaloa, Baja California, Sonora oraz w mieście Meksyk, gdzie można stać się ofiarą napadu, kradzieży czy rozboju z użyciem broni palnej. Zagrożeniem dla turystów są też tzw. „porwania ekspresowe”, które mogą być wynikiem np. wzięcia przypadkowej taksówki należącej do niesprawdzonej firmy. W mieście Meksyk lepiej wystrzegać się zatrzymywania taksówek na ulicy, kiedy to możliwe należy wybierać taksówki zamawiane telefonicznie. Najczęstszym rezultatem porwań „ekspresowych” jest doprowadzenie do opróżnienia konta bankowego, kradzież kart płatniczych i innych wartościowych rzeczy które cudzoziemiec ma przy sobie. W porwaniach mogą brać udział osoby podające się za funkcjonariuszy policji.

Zaleca się, aby nie stawiać oporu napastnikom, oddać pieniądze i posiadane przy sobie przedmioty wartościowe. Paszporty i bilety lotnicze lepiej pozostawić w hotelowych sejfach, a w szczególnych sytuacjach w depozycie placówki. W mieście Mek­syk powszechne są kradzieże kieszonkowe, do których dochodzi najczęściej podczas podróży stołecznym metrem oraz tzw. metrobusem. Zaleca się sporządzenie fotokopii paszportu i dowodu osobistego i trzymanie ich w głównym bagażu, a w czasie podróży transportem publicznym trzymanie dokumentów i pieniędzy na klatce piersiowej pod ubraniem. Turyści zagraniczni bywają także ofiarami oszustów pod różnymi pretekstami pożyczających od nich pieniądze lub proszących o sko­rzy­stanie z kart płatniczych i kredytowych. Wśród tych oszustów spory odsetek stanowią cudzoziemcy mieszkający na stałe w Mek­syku. Duże kurorty wypoczynkowe (Acapulco, Cancún, Mérida), a także okolice międzynarodowych lotnisk to miejsca w których najczęściej odnotowywano przypadki tego typu przestępstw.

Od lipca do listopada potencjalnym zagrożeniem w rejonie Zatoki Meksykańskiej są huragany. Planując wyjazd do Meksyku czy na Karaiby w tym okresie należy zapoznać się z ostrzeżeniami meteorologicznymi. Meksyk leży w strefie trzęsień ziemi, nie należy więc ignorować treści instrukcji alarmowych dostępnych w hotelach oraz budynkach użyteczności publicznej.

ŚWIĘTA

W Meksyku obchodzone są główne święta katolickie. Dniami wolnymi od pracy są ponadto: 5 lutego – rocznica ogło­szenia Konstytucji, 21 marca – rocznica urodzin Benito Juáreza, 1 maja, 16 września – rocznica uzyskania niepodległości oraz 20 listopada – rocznica Rewolucji Meksykańskiej. Kiedy dzień wolny od pracy przypada w środku tygodnia, zazwyczaj przesuwa się go na poniedziałek. W dni wolne zamknięte są urzędy publiczne. Instytucje publiczne i niektóre firmy prywatne praktycznie zamierają od połowy grudnia do ok. 5 stycznia.

INNE PRZYDATNE INFORMACJE:

  • Wiele przydatnych informacji znajduje się na stronie www.meksyk.polemb.net.
  • W dużych ośrodkach turystycznych można płacić dolarami amerykańskimi.
  • W miastach i centrach turystycznych akceptowane są ważniejsze międzynarodowe karty kredytowe typu VISA, MasterCard oraz w ograniczonym zakresie American Express, chociaż przy wjeździe na terytorium Meksyku nie są one potwierdzeniem posiadania przez cudzoziemca środków finansowych. W razie utraty karty należy ją niezwłocznie zablokować, telefonując pod numer podany przez bank wydający kartę.
  • Należy pamiętać o napiwkach (od 10 do 15%) w restauracjach, barach i kawiarniach.
  • Zwyczaje meksykańskie nie pozwalają zaprzeczać gościom ani na ich pytania odpowiadać negatywnie. Meksykanie chętnie i przyjaźnie dają wskazówki zagubionym kierowcom czy turystom, co nie oznacza iż naprawdę wiedzą jak dojechać czy dojść do wskazanego miejsca.
  • Nie należy otwarcie krytyko­wać życia w Meksyku ani zachowania Meksy­kanów. Krytyka, nawet konstruktywna, nie jest dobrze przyjmowana.
  • W Meksyku stosuje się napięcie 110 V, co w przypadku urządzeń z Polski oznacza konieczność zastosowania adaptora i transformatora.

Informacja o Meksyku

Meksyk

Meksykańskie Stany Zjednoczone, hiszp. – México, Estados Unidos Mexicanos, Méjico, nah. Mēxihco – kraj w Ameryce Północnej. Sąsiaduje ze: Stanami Zjednoczonymi (na północy); Oceanem Spokojnym (na zachodzie i południu); Zatoką Meksykańską i Morzem Karaibskim (na wschodzie); Gwatemalą i Belize (na południu i południowym wschodzie).

Meksyk zajmuje powierzchnię prawie 2 mln km², co daje mu pod tym względem 14. miejsce na świecie. Ze 106 milionami mieszkańców jest 11 krajem z największą liczbą ludności. Meksyk jest federacją 31 stanów i Dystryktu Federalnego, w skład którego wchodzi stolica – miasto Meksyk – jedno z najgęściej zaludnionych miast na świecie.

Jest jedynym przedstawicielem Ameryki Łacińskiej w OECD, co było możliwe dzięki silnej pozycji w regionie i ustabilizowanej sytuacji gospodarczej. Od momentu wejścia do porozumienia o wolnym handlu ze Stanami Zjednoczonymi i Kanadą (NAFTA) w 1994 gospodarka Meksyku wkroczyła na ścieżkę dynamicznego rozwoju gospodarczego. Od 2000 trwa proces demokratyzacji życia politycznego, które przed tą datą było opanowane przez dominującą w systemie władzy partię PRI. Jej hegemonia została przerwana dopiero po wygranej Vicente Foxa w wyborach prezydenckich.

Meksyk jest państwem bogatym w surowce mineralne, jednakże z ograniczonym areałem ziemi uprawnej i z gwałtownie rosnącą populacją. Ponad połowa mieszkańców żyje w środkowej części kraju, podczas gdy rozległe rejony na suchej północy i tropikalnym południu są rzadko zaludnione. W ostatnich latach gospodarka kraju w dużej części opiera się na dochodach z turystyki i eksportu ropy naftowej. Wewnętrzna migracja ludności z rejonów wiejskich spowodowała gwałtowny rozrost ośrodków miejskich, w których mieszka obecnie ponad 2/3 ludności. Mimo poprawiających się wskaźników ekonomicznych duża część społeczeństwa w dalszym ciągu pozostaje biedna, co można przypisać częściowo kryzysowi z lat 80., który przejawiał się wysoka inflacją i ogromnym zadłużeniem zagranicznym.

Modernizacja i uprzemysłowienie pozostają w sprzeczności z tradycyjnym stylem życia, który przetrwał głównie na odizolowanych terenach wiejskich. Jego częścią są małe społeczności, złożone z indiańskich chłopów, którzy żyją podobnie jak ich przodkowie. Kulturalne pozostałości po wielkich cywilizacjach indiańskich (np. Chichén Itzá czy Tulum) współistnieją obok kolonialnych miast hiszpańskich, takich jak: Taxco czy Querétaro. Różnice pomiędzy poszczególnymi regionami, wyrażające się w kulturze, architekturze, kuchni i sposobie gospodarowania są cechą charakterystyczną dla współczesnego Meksyku.

Geografia Meksyku

Meksyk położony jest w jednym z najaktywniejszych tektonicznie obszarów na świecie. Z tego też powodu nie są tu rzadkością trzęsienia ziemi i erupcje wulkaniczne. Citlaltépetl i Popocatépetl są przykładami aktywności wulkanicznej, która stosunkowo niedawno doprowadziła do ukształtowania powierzchni południowej części kraju. Meksyk leży na zachodnim krańcu Płyty Północnoamerykańskiej, która spotyka się z Płytą Pacyficzną i Karaibską. Na styku tych form geologicznych doszło do znacznego wypiętrzenia się terenu, którego efektem są liczne pasma górskie.

Pod względem geologicznym w Meksyku można wyróżnić osiem głównych regionów. Najważniejszym jest Wyżyna Meksykańska (północna i środkowa część kraju). Swój początek bierze ona na przesmyku Tehuantepec i dochodzi do granicy ze Stanami Zjednoczonymi. Wyżyna składa się z zasadniczej środkowej części, od której odchodzą liczne odgałęzienia. Z północy na południe zwiększa się jej średnia wysokość n.p.m. (na północy jest to średnio 1200 m, a na południu przy mieście Meksyk już 2400 m).

Środkową partię Wyżyny Meksykańskiej można podzielić na dwie części. Pierwszą stanowi Mesa Północna (zaczyna się przy granicy amerykańskiej i kończy niedaleko stanu San Luis Potosí). Jest to stosunkowo suchy i bezodpływowy obszar, istnieje tu kilka stałych cieków wodnych. Z kolei Mesa Centralna (zaczyna się w stanie San Luis Potosí i dochodzi do miasta Meksyk) została uformowana przez działalność wulkaniczną. Mesa Centralna jest bardziej zasobna w wilgoć niż Mesa Północna, wyżej położona i bardziej płaska. Znajduje się tu szereg wąwozów i zagłębień, oddzielonych od siebie wulkanami. Niziny znajdujące się na Mesie Centralnej są z reguły niewielkie powierzchniowo (największe z nich nie przekraczają 250 km kw.). Są one stosunkowo żyzne i stanowią tradycyjny spichlerz kraju. W niższych częściach Mesy Centralnej istniały dawniej jeziora, które w większości zostały osuszone po pojawieniu się hiszpańskich kolonistów.

Wyżyna Meksykańska jest otoczona przez trzy pasma górskie: Sierra Madre Zachodnią (na zachodzie), Sierra Madre Wschodnią (na wschodzie) oraz Kordylierę Wulkaniczną (na południu). Najwyższym szczytem Sierra Madre Zachodniej jest Cerro Agua Caliente (3315 m). Pasmo to zbudowane jest głównie z prekambryjskich łupków krystalicznych oraz z wapieni i piaskowca. Sierra Madre Zachodnia opada stopniowo ku Zatoce Kalifornijskiej. Granice Sierra Madre Wschodniej wyznacza bieg rzeki Rio Grande (na północy) i Kordyliera Wulkaniczna (na południu). Najwyższym szczytem tego pasma jest Pena Nevada (4054 m). Zbudowane jest głównie z mezozoicznych i trzeciorzędowych wapieni i piaskowców, miejscami przykrytych skałami pochodzenia wulkanicznego. Sierra Madre Oriental opada stromo ku Zatoce Meksykańskiej. Na obszarze Kordyliery Wulkanicznej znajdują się potężne wulkany: Popocatépetl, Iztaccíhuatl (5 286 m) i Toluca (4 558 m).

Na wschód i zachód od Wyżyny Meksykańskiej rozciągają się nadbrzeżne równiny. Równina nad Zatoką Meksykańską rozpościera się na długości ponad 1400 km, począwszy od amerykańskiego stanu Teksas aż po wybrzeża Jukatanu. Charakterystyczne dla niej są laguny i rozległe nisko położone bagna. Równina nad Pacyfikiem jest dużo węższa, swój początek bierze przy Dolinie Mexicali a kończy się na południu, niedaleko Tuxpan. Większość jej obszaru przylega do Zatoki Kalifornijskiej. Rejon ten jest dosyć ubogi w wodę i dlatego uprawa roli jest tu możliwa głównie w oparciu o nawadnianie.

Odizolowany od reszty kraju pozostaje półpustynny Półwysep Kalifornijski, o długości prawie 1300 km i szerokości 160 km. Na południe od Wyżyny Meksykańskiej leży depresja Balsas, która swoją nazwę wzięła od największej rzeki tego regionu. Charakterystyczne dla niej są niewielkie wzgórza, które są poprzecinane wąwozami i parowami. Klimat w tym regionie jest suchy i gorący.

Na południu rozciągają się wysoko położone wyżyny i pasma górskie. Najważniejszym z nich jest stosunkowo niewysoka (2000-2400 m) Sierra Madre Południowa, graniczy ona z malowniczą "Riwierą Meksykańską" (m.in. Acapulco), która jest chętnie odwiedzana przez turystów. Sierra Madre del Sur położona jest między Kordylierą Wulkaniczną a przesmykiem Tehuantepec. Jej najwyższym szczytem jest Teotepec (3703 m). W jej skład wchodzą głównie granity i skały wulkaniczne. Następnym ważnym pasmem na południu jest Sierra Madre de Chiapas – zbudowana z krystalicznych bloków skalnych i biegnąca wzdłuż Pacyfiku od przesmyku Tehuantepec do terytorium Gwatemali. Na terytorium stanu Oaxaca (południowa część kraju) znajduje się Mesa Południowa, składająca się z płaskowyżów z licznymi dolinami. Średnia wysokość n.p.m. sięga tu 1200-1500 m.

Przesmyk Tehuantepec, oddzielający Ocean Spokojny od wód Zatoki Meksykańskiej wznosi na wysokość 270 m n.p.m. Jego środkowa część składająca się z niewysokich wzgórz po obydwu stronach styka się z nadbrzeżnymi równinami. Wyżyny w stanie Chiapas, będące przedłużeniem pasm górskich ze Ameryki Środkowej, mają formę uskoku otaczającego wysoko położoną dolinę. W kierunku północno-zachodnim leży dolina rzeki Grijalva, pomiędzy nią a Równiną Tabasco znajduje się kilka mniejszych pasm z charakterystycznymi uskokami.

Na północny zachód od Równiny Tabasco znajduje się półwysep Jukatan. Tworzą go głównie wapienne skały, teren jest tu płaski i rzadko przekracza 150 m. Z uwagi na miękkie podłoże wykształciły się tu głębokie jaskinie podziemne, powstałe w wyniku działalności wody.

Największe rzeki i zbiorniki wodne w Meksyku znajdują się w środkowej części kraju. Lerma bierze swój początek w basenie Toluca, a następnie kieruje się na zachód, gdzie formuje największe naturalne jezioro kraju – Chapala. Z Chapali wypływa z kolei Santiago, która kieruje się na północny zachód poprzez Sierra Madre Zachodnią i wpada następnie do Pacyfiku. We wschodniej części Mesy Centralnej znajduje się grupa rzek Moctezuma-Pánuco, która wydrążyła głębokie wąwozy w masywach Sierra Madre Wschodniej, ich bieg kończy się w wodach Zatoki Meksykańskiej. Z dawniej charakterystycznych dla Mesy Centralnej licznych jezior ocalały jedynie niewielkie pozostałości, takie jak m.in. Pátzcuaro i Cuitzeo.

Z depresji Balsas odpływa rzeka o tej samej nazwie, z którą łączą się również mniejsze dopływy z Mesy Centralnej. Rzeka Balsas została w wielu miejscach przecięta zaporami wodnymi (rejon Sierra Madre Południowej), które stanowią ważne źródło energii elektrycznej. Na południowym wschodzie Usumacinta i Grijalva wypływają z wilgotnych wyżyn stanu Chiapas. Razem z rzeką Papaloapan (która wpada do Zatoki Meksykańskiej na południe od Veracruz) Usumacinta i Grijalva stanowią przeszło 40% systemu rzecznego Meksyku.

Północna część Meksyku ze swoim suchym klimatem jest uboga w duże cieki wodne. Największą rzeką jest tutaj Río Grande, która tworzy naturalną granicę ze Stanami Zjednoczonym. Dopływ Rio Grande – Conchos bierze swój początek na Mesie Północnej. Ze względu na bliskość Sierra Madre Zachodniej i Wschodniej rzeki na wschodnim i zachodnim wybrzeżu są krótkie i płyną wartkim nurtem. Na nizinach rozciągających się nad Pacyfikiem – Yaqui, Fuerte i Culiacán posłużyły do stworzenia rozbudowanego systemu nawadniania terenów rolnych. Skąpe opady w rejonie Półwyspu Kalifornijskiego oraz porowate wapienne skały wchodzące w skład Jukatanu sprawiły, że w regionach tych praktycznie brak jest większych powierzchniowych rzek.

Klimat Meksyku

Meksyk ze względu na dużą rozciągłość szerokości geograficznej i zróżnicowanie topograficzne cechuje się dużą różnorodnością klimatyczną. Ponad połowa kraju znajduje się pod zwrotnikiem Raka. W rejonach tych wilgotne i morskie masy powietrza znad Zatoki Meksykańskiej, Morza Karaibskiego i Pacyfiku są ściągane przez niskie ciśnienie atmosferyczne. Są one głównym źródłem opadów, których szczyt przypada na okres od maja do sierpnia. Zarówno wschodnie, jak i zachodnie wybrzeże jest narażone na często występujące tam huragany (w szczególności w sierpniu i w październiku). Północna część kraju, ze swoimi pustyniami i półpustyniami, nie obfituje w opady, co jest spowodowane głównie przez wyż baryczny panujący nad Pacyfikiem.

Różnice temperatur w wilgotniejszych i tropikalnych częściach Meksyku są niewielkie (rzadko przekraczają 5 °C pomiędzy najgorętszym i najcieplejszym miesiącem). Okres zimowy można tu raczej zdefiniować jako porę deszczową. Na klimat w tym regionie największy wpływ ma położenie nad poziomem morza a poszczególne strefy klimatyczne ułożone są południkowo. Na wysokościach od 0 do 900 m temperatury są wysokie, obszary te są określane nazwą tierra caliente (hiszp. – gorąca ziemia). Przykładowo Veracruz położone nad Zatoką Meksykańską ma średnią dzienną temperatur ok. 25 °C. Tierra templada (hiszp. – ziemia umiarkowana) obejmuje regiony gdzie wysokość nie przekracza 1800 m. W Jalapie położonej 1400 m n.p.m. średnia temperatur wynosi ok. 19 °C. Tierra fria (hiszp. – zimna ziemia) to obszary sięgające 3300 m n.p.m. Pachucha znajdująca się na wysokości 2400 m cechuje się średnią roczną temperatur ok. 15 °C. Nad terra fria znajdują się jeszcze tzw. paramos (górskie pastwiska, na których zalega niekiedy śnieg), występują one głównie w środkowej części kraju na terenach od 3900 do 4200 m n.p.m.

Im bardziej na północ od rejonów tropikalnych, tym większa staje się temperatura, która najwyższe poziomy osiąga w środkowej części Mesy Północnej. Amplitudy temperatur pomiędzy zimą i latem są tutaj znaczące. W Kalifornii Dolnej oraz w północnej części pustyni Sonora nierzadko w lipcu i sierpniu powietrze rozgrzewa się do nawet 43 °C. Poza wysokimi masywami górskimi i północną częścią Mesy Północnej temperatura rzadko spada poniżej 0 °C.

Meksyk jest krajem, w którym opady są w większości rejonów przeważnie niewystarczające. Z wyjątkiem wyżynnych części Sierra Madre Wschodniej i Zachodniej oraz nadbrzeżnej równiny nad Zatoką Meksykańską na tereny powyżej Zwrotnika Raka spada mniej niż 500 mm deszczu rocznie. Prawie cały stan Kalifornia Dolna oraz większość Sonory i Chihuahua otrzymuje nie więcej jak 250 mm opadów rocznie. Duża część środkowych i południowych regionów kraju cechuje się poziomem opadów poniżej 1000 mm rocznie (które występują głównie w okresie od maja do sierpnia). Jedynie obszary obejmujące równinę nad Zatoką Meksykańską oraz przyległe tereny od Tampico po Villahermosa oraz Chiapas i półwysep Jukatan dysponują obfitymi całorocznymi opadami.

Historia Meksyku

Historia Meksyku jako niepodległego państwa ma swój początek 24 sierpnia 1821 r., kiedy to po trwającej ponad 10 lat wojnie o niepodległość wojska hiszpańskie zostały pokonane przez oddziały kreolskie pod dowództwem Agustína de Iturbide, a wicekról Juan Ruiz de Apodaca musiał abdykować.

Na terenach współczesnego Meksyku istniało kilka cywilizacji prekolumbijskich, m.in. Olmekowie, Zapotekowie, Majowie, Toltekowie i najbardziej znani – Aztekowie. Ci ostatni stworzyli potężne imperium ze stolicą w Tenochtitlán (czyt. tenocztitlan), położoną w miejscu obecnego miasta Meksyk. Państwo Azteków istniało od ok. połowy XIII w. do 1521 r. i obejmowało w szczytowym okresie potęgi znaczną część tzw. Mezoameryki.

Cywilizacja i imperium Azteków zostały zniszczone przez hiszpańskich konkwistadorów pod wodzą Hernána Cortésa w latach 1518-1521. Dzięki przebiegłości, wykorzystaniu wewnętrznych słabości państwa Azteków, przewadze uzbrojenia i dużej dozie szczęścia, stosunkowo niewielkie siły konkwistadorów, liczące ok. 600 osób, zdołały opanować imperium posiadające początkowo kilkusettysięczną armię.

Po podboju Azteków na terenie współczesnego Meksyku utworzone zostało hiszpańskie wicekrólestwo Nowa Hiszpania. Ogromną rolę w tym okresie odgrywał Kościół katolicki, a zwłaszcza jezuici, którzy stworzyli zręby systemu edukacji, pomocy społecznej i położyli podwaliny pod rozwój kulturalny kraju. W tym czasie doszło do wymieszania się ludności pochodzącej z Hiszpanii z miejscowymi Indianami i czarnymi niewolnikami sprowadzanymi z Afryki. Podstawą gospodarki było wówczas wydobycie srebra i rolnictwo. Władzę w państwie sprawowali rodowici Hiszpanie, z którymi silnie konkurowali urodzeni na miejscu biali, zwani Kreolami. Ludność mieszana rasowo (Metysi) i Indianie stanowili podstawową siłę roboczą i tworzyli dolne warstwy społeczeństwa.

Po wojnie o niepodległość, początkowo utrzymano monarchię, tworząc Cesarstwo Meksyku. Jednak w 1823 roku zaprowadzono ustrój republikański. Młoda republika straciła Teksas w wyniku secesji przeprowadzonej przez amerykańskich osadników. W 1845 roku wybuchła wojna amerykańsko-meksykańska, która doprowadziła kraj do ruiny. Kilka lat później, w czasie rządów Benito Juáreza, Meksyk został zaatakowany przez Francję. Francuzom udało się na pewien czas opanować państwo i przekształcić je w Drugie Cesarstwo z Maksymilianem I jako władcą. Armię republikańską, pod wodzą Juáreza, poparły, po zakończeniu wojny secesyjnej, Stany Zjednoczone. W 1867 r. republikanie pojmali Maksymiliana, który został rozstrzelany, a samo cesarstwo legło w gruzach.

W 1877 roku, już po śmierci Juáreza, władzę przejął Porfirio Diaz, który sprawował dyktatorskie rządy aż do 1911 roku, kiedy stracił władzę i udał się na wygnanie na skutek wzrastającego oporu społeczeństwa i wzrostu znaczenia opozycji. Władzę po nim objął Francisco Madero. Od tego momentu zaczęła się destabilizacja kraju, chaos polityczny i przewroty wojskowe. W międzyczasie w 1917 przyjęto nową, liberalną konstytucję, która jednak nie pomogła krajowi wyjść z kryzysu.

Po wyborze Plutarco Elíasa Callesa na prezydenta w 1923 r. rozpoczęła się długa era rządów Partido Revolucionario Institucional (PRI) – Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej, która rządziła metodami autorytarnymi praktycznie aż do wyborów prezydenckich w 2000 roku. Partia ta początkowo miała charakter lewicowo-populistyczny. Opowiadała się za reformą rolną i nacjonalizacją przemysłu, później jednak jej program coraz bardziej ewoluował w kierunku rządów technokratów i zwolenników gospodarki wolnorynkowej.

W latach 30. XX wieku Meksyk zaczął eksploatować duże zasoby ropy naftowej i, w czasach prezydentury Lázaro Cárdenasa, stał się ważnym eksporterem tego surowca. W czasie II wojny światowej Meksyk związał się początkowo z państwami Osi, aby w 1942 roku, pod wpływem USA, wypowiedzieć im wojnę i dołączyć do aliantów. Wielu Meksykanów walczyło wówczas w szeregach armii amerykańskiej.

Po II wojnie światowej Meksyk przeżył kilka kryzysów gospodarczych, cały czas pozostając pod rządami PRI. Po kryzysie z 1976 roku PRI radykalnie zmieniła politykę gospodarczą, otwierając kraj na kapitał zagraniczny. Do władzy zaczęli dochodzić młodzi, żądni sukcesu działacze partyjni, którzy w większości zostali wykształceni w USA. W 1988 roku nastąpił rozłam w PRI. W wyborach prezydenckich startowało dwóch kandydatów wywodzących się z tej partii. Wybory "wygrał" w niezbyt jasnych okolicznościach oficjalny kandydat PRI Carlos Salinas de Gortari, który okazał się zręcznym politykiem. Dzięki niemu Meksyk odzyskał równowagę ekonomiczną, a w 1992 roku podpisał ze Stanami Zjednoczonymi i Kanadą umowę dającą początek Północnoamerykańskiemu Porozumieniu Wolnego Handlu (NAFTA).

W 1994 roku wybuchło powstanie kierowane przez Zapatystowską Armię Wyzwolenia Narodowego. Równolegle pojawiło się ryzyko głębokiego kryzysu gospodarczego, które zostało zażegnane szybką ekonomiczną interwencją USA i Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Pod koniec 1997 roku miało miejsce drugie powstanie zapatystów, połączone z aferami korupcyjnymi, które łącznie podkopały zaufanie społeczne do rządu. PRI po raz pierwszy utraciła większość w parlamencie. W wyborach w 2000, po raz pierwszy od 1929 roku, wygrał kandydat opozycyjnej partii, Vicente Fox. Jego następcą został Felipe Calderón, który swoją kadencję rozpoczął 1 grudnia 2006 roku.

Na przełomie marca i kwietnia 2009 roku w Meksyku wybuchła epidemia grypy H1N1.

Turystyka w Meksyku

Turystyka jest najszybciej rozwijającym się sektorem gospodarki meksykańskiej, po wydobyciu ropy naftowej stanowi największe źródło dochodów. Dawniej turyści odwiedzali głównie stolicę i przyległe kolonialne miasteczka na Mesie Centralnej a także starożytne miasta Majów na Jukatanie. W ostatnich latach w siłę rosną ośrodki położone nad piaszczystymi plażami Zatoki Meksykańskiej i Oceanu Spokojnego. Szczególną popularnością cieszą się takie kurorty jak: Puerto Vallarta, Acapulco, Cancún, Cozumel, Ixtapa-Zihuatanejo, Mazatlán czy Cabo San Lucas. Od lat 60. buduje się wiele hoteli, lotnisk i innych elementów infrastruktury turystycznej po to aby przyciągnąć nowych gości z zagranicy. Wśród turystów największą liczbę stanowią Amerykanie, którzy upodobali sobie Meksyk ze względu na jego bliskość, niskie ceny i kulturową różnorodność.

Mapa

Pogoda

{weather Mexico,Mexico}

Wakacje last minute i tanie wakacje

Dodaj komentarz

Portal turystyczny TravelHoliday.pl sp. z o.o. nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii i wypowiedzi.
Korzystanie z Portalu Turystycznego TravelHoliday.pl i serwisu travel7.pl jest równoznaczne z akceptacją regulaminu.

Share to Facebook Share to Twitter Share to Linkedin Share to Myspace 

Reklama

Newsletter

Chcesz być informowany o nowościach na stronie?



Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania treści zawartych w serwisie TravelHoliday.pl
TravelHoliday.pl nie ponosi odpowiedzialności za treści przesłane do portalu w celu publikacji w serwisie.
Informujemy, że stosujemy pliki cookies (tzw. ciasteczka). Szczegóły dotyczące prowadzonej polityki wykorzystywania plików cookies znajdują się w naszej Polityce Prywatności.